Vinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.x

Cukrzyca typu 1 to choroba określana przez lekarzy jako choroba z autoagresji (autoimmunologiczna), w której z nieznanych dotąd przyczyn, własny organizm zaczyna niszczyć komórki produkujące insulinę, które znajdują się w trzustce.  

 

Do pewnego rozpoznania choroby oprócz kryteriów związanych ze stężeniem glukozy we krwi niezbędna jest obecność tzw. auto przeciwciał przeciw dekarboksylazie kwasu glutaminowego ( anty GAD65) i/lub innych autoprzeciwciał przeciwwyspowych oraz niskie stężenie peptydu c.

 

Insulina: Jest hormonem, który obniża stężenie glukozy we krwi. Stężenie glukozy we krwi rośnie po spożyciu posiłku i do obniżenia tego stężenia jest właśnie potrzebna insulina. W efekcie niszczenia tych komórek  dochodzi do zmniejszenia produkcji insuliny do tak niskich wartości, że niezbędne jest podawanie insuliny w zastrzykach.

 

Początek choroby: Często choroba rozwija się gwałtownie, najczęściej w ciągu kilku tygodni i może także rozpocząć się  ( i często tak się dzieje) wystąpieniem kwasicy. Z powodu bardzo istotnego braku insuliny od samego początku wymagane jest leczenie za pomocą insuliny we wstrzyknięciach. Insulina musi być podawana przed posiłkami i przed snem. Insulina może być podawana za pomocą penów z insuliną  lub przy zastosowaniu osobistej pompy insulinowej. Czasami pacjenci chcą być leczeni pompą insulinową od samego początku, ale nie zawsze jest to dobre rozwiązanie. Dobrze jest, żeby pacjent nauczył się najpierw dobierać odpowiednie dawki insulin przy zastosowaniu penów, a dopiero potem jak już opanuje tą umiejętność korzystał z pompy insulinowej. Zwłaszcza, że często w krótkim czasie po zachorowaniu zmniejsza się zapotrzebowanie na insulinę ( tzw. okres miesiąca miodowego) i czasami wymagane są naprawdę małe ilości insuliny do utrzymania prawidłowych wartości stężeń glukozy we krwi.  Ważne, żeby w tym okresie nie odstawiać insuliny choć mogłoby się wydawać, że wyleczyło się z cukrzycy.

 

Pory podawania insuliny

Nnsuliny dzieli się na:

podawane przed posiłkiem:

insuliny szybko i krótkodziałające tzw analogi insuliny:

     insulina glulisina (Apidra)
     insulina aspart (NovoRapid)
     insulin lispro (Humalog)

lub insuliny krótkodziałające  tzw. ludzkie insuliny:

     insulina Actrapid,
     insulin Gensulin R,
     insulin Humulin R,
     insulin Insuman Rapid Solostar,
     insulin Polhumin R,

insuliny o przedłużonym czasie działania i insuliny długo i ultradługo działające- tzw bazalne ( zapewniające odpowiednie stężenie insuliny pomiędzy posiłkami – tzw bazę). Podawane są najczęściej w jednym wstrzyknięciu  raz na dobę, ale niektóre mogą być podawane też dwa razy na dobę.


ultradługodziałajaca insulina analogowa:

     insulina degludec (Tresiba)

długodziałająca insulina analogowa:

     insulina glargine U 100 (Abasaglar, Lantus)
     insulin glargine U 300 (Toujeo)
     insulina detemir (Levemir)

insuliny o przedłużonym czasie działania to insuliny ludzkie

     insulina Gensulin N
     insulin Insulatard
     insulina Humulin N
     insulina Insuman Basal Solostar
     insulin Polhumin N

 


 

Jak to policzyć?

 

 

    Diabetycy, którzy leczą się insuliną liczą węglowodany w zjadanych posiłkach, aby dostosować do nich ilość wstrzykiwanej insuliny. Taki model leczenia cukrzycy pozwala na osiągnięcie zadowalającej kontroli choroby.
    Licznie węglowodanów (cukrów) wymaga cierpliwości i systematyczności. Większość chorych przelicza posiłek na jednostki, gdzie 1 jednostka (wymiennik węglowodanowy) zawiera 10 gramów węglowodanów. Aby przeliczyć dany produkt na ilość węglowodanów należy przeczytać etykietę i na tej podstawie obliczyć ilość cukrów na zjadaną porcję (najwygodniej byłoby zważyć dany produkt i skorzystać z etykiety). Do obliczeń służą też skale, tabele i aplikacje na smartfony. Z czasem widząc dany produkt diabetyk jest w stanie powiedzieć ile zawiera wymienników węglowodanowych. Z kolei jeśli wiemy ile wymienników węglowodanowych zawiera dany produkt to jesteśmy w stanie powiedzieć ile jednostek insuliny należy podać do posiłku. Ilość insuliny na 1 wymiennik określa indywidualnie Twój lekarz. Z reguły do śniadania przypada 2j/1 wymiennik, do obiadu 1j/wymiennik a do kolacji 1,5j/wymiennik.
    Tylko praktyka liczenia wymienników może doprowadzić do perfekcji w leczeniu swojej choroby. Udajmy się do swojego diabetologa i poprośmy, żeby podał nam ilość jednostek przypadających na 1 wymiennik, a wtedy zarządzanie swoim leczeniem stanie się efektywniejsze.



źródło: diabetes.co.uk

 


 

Badanie moczu diabetyka

 

 

    Badanie moczu jest jednym z podstawowych i rutynowych badań zlecanych przez lekarzy różnych specjalności. Pozwala ono ocenić funkcjonowanie układu moczowego, ale także wielu innych narządów. Wpływ na wynik badania moczu mają m.in. wiek, płeć i przyjmowane leki. Dlaczego jest ono ważne dla diabetyka?
    Najistotniejsze parametry badania moczu dla osoby chorej na cukrzycę to glukoza, ciała ketonowe i białko. Glukoza (cukier) nie powinna  fizjologicznie znajdować się w moczu. Jej obecność może pomóc zdiagnozować cukrzycę u osoby nieświadomej choroby. Ciała ketonowe powstają w organizmie w wyniku niedostatecznej ilości insuliny - brak możliwości użycia cukru jako materiału energetycznego powoduje przekształcanie tłuszczów, czego produktem są ciała ketonowe. Ich nadmiar we krwi powoduje kwasicę i mogą być wykrywalne w moczu. U osoby chorej na cukrzycę obecność ciał ketonowych w badaniu moczu wskazuje na wysoki poziom cukru w organizmie i jest wskaźnikiem źle leczonej choroby. Najczęściej możemy je wykryć w przypadku nieuregulowanej cukrzycy typu 1, ale w cukrzycy typu 2 również mogą się pojawić. Białko w moczu diabetyka jest często pierwszym objawem cukrzycowej choroby nerek lub infekcji układu moczowego do którego szczególnie predysponuje cukrzyca.
    Badanie moczu jest proste i tanie. Zawsze powinien je analizować lekarz w oparciu o całościowy obraz pacjenta i wszystkich jego schorzeń towarzyszących. Każda zdrowa osoba powinna wykonać badanie moczu raz w roku ponieważ może to pomóc w wykryciu choroby. U diabetyka badanie to może wnieść istotne informacje o potrzebie modyfikacji leczenia lub zaalarmować o rozwoju powikłań cukrzycy.



źródło: medicalnewstoday.com

 


 

Alergia na insulinę pokonana

 

 

    Stosowanie każdego leku niesie za sobą ryzyko wystąpienia działań niepożadanych. Alergia na insulinę u chorych na cukrzycę jest dość rzadkim zjawiskiem i występuje jako działanie niepożądane.
    Alergia na insulinę może objawiać się pokrzywką, rumieniem, obrzękiem, spadkiem ciśnienia tętniczego oraz uczuciem duszności. Niektóre reakcje zachodzą szybciej, inne wolniej. Liczne teorie mówią, że za tę alergię odpowiadają komórki odpornościowe bytujące w skórze. W Anglii poczyniono krok, który jak pokazano pomógł w walce z tą przypadłością u osoby chorej na cukrzycę typu I. 9 – letni Taylor Banks cierpi na cukrzycę typu I i wielokrotnie doznał ciężkich reakcji alergicznych po zastosowaniu insuliny. Lekarze postanowili wszczepić chłopcu urządzenie bezpośrednio podające insulinę do przestrzeni otrzewnowej (Accu-Chek DiaPort device), dzięki czemu unika się kontaktu insuliny ze skórą i tkanką tłuszczową. Urządzenie jest tytanowe i stanowi pośrednik pomiędzy pompą insulinową a jamą otrzewnową. U chłopca odnotowano poprawę kontroli cukrzycy, brak reakcji alergicznych i polepszenie jakości życia.
    Nie tylko opisywane urządzenie, ale również podawanie insuliny bezpośrednio do układu żylnego, odczulanie czy też zmiana preparatu insuliny są używane w celu walki z alergią na insulinę. Jeszcze do niedawna alergia na insulinę była poważną przeszkodą w leczeniu, dzisiaj mamy wiele metod aby ją skutecznie leczyć.



źródło: diabetes.co.uk

 


 

Przeszczep trzustki – czy rozwiązuje problem cukrzycy?

 

 

    Kluczowym dla cukrzycy narządem którego funkcjonowanie jest zaburzone szczególnie w cukrzycy w typie 1 jest trzustka. Postęp transplantologii spowodował, że przeszczepy narządowe są coraz bardziej powszechną metodą leczenia niewydolności narządowej zagrażającej życiu. Od wielu lat wykonywane są jednoczesne przeszczepy nerki i trzustki u pacjentów ze schyłkową niewydolnością, co zwalnia z konieczności stosowania insuliny. Kontrowersje wzbudza powstała w ostatnich latach metoda przeszczepu samej trzustki, tzw. przeszczep wyprzedzający, który ma zapobiec ostrym stanom zagrażającym życiu oraz wystąpieniu przewlekłych powikłań cukrzycy.
    Przeszczepów tych dokonuje się przede wszystkim u pacjentów z cukrzycą typu 1. Wiodącym wskazaniem jest cukrzyca chwiejna, z nieprzewidywalnymi wahaniami stężenia glukozy, niereagująca na leczenie. Inne wskazania to problemy emocjonalne związane z brakiem akceptacji insulinoterapii, oraz szybko postępujące powikłania narządowe, jednak w tym wskazaniu warunkiem są odpowiednio wydolne nerki.  W cukrzycy typu 2 również można rozważyć przeszczep trzustki przy szczególnie trudnym przebiegu niereagującym na leczenie. Jednak u pacjentów z tym typem cukrzycy ważne jest indywidualne podejście, ponieważ kwalifikują się głównie przypadki nietypowe i bez rozwiniętej insulinooporności.
    Głownym punktem spornym w leczeniu cukrzycy przeszczepem trzustki jest analiza kosztów i ryzyka leczenia – mniej korzystna jest insulinoterapia czy immunosupresja, konieczna po przeszczepieniu narządu. Obniżenie odporności niesie za sobą duże ryzyko dla organizmu. Jednak środowisko transplantologów podkreśla, że obecnie leczenie immunosupresyjne jest znacznie udoskonalone, a dawki leków bezpieczne. Niemniej jednak przed wykonaniem tak poważnej operacji każdy przypadek powinien zostać dokładnie przeanalizowany przez diabetologów, a następnie zakwalifikowany przez wielodyscyplinarny zespół transplantacyjny.


źródło: Kałuża B et al.: Kwalifikacja chorych na cukrzycę do przeszczepienia samej trzustki. Diabetologia Kliniczna 2013; 2, 5: 172-177.

 


 

Jak guz trzustki może pomóc w walce z cukrzycą

 

 

    Zadaniem komórek beta wysp trzustki jest produkcja insuliny, hormonu obniżającego stężenie cukru we krwi. Niszczenie tych komórek jest przyczyną cukrzycy typu 1, ale również cukrzyca typu 2 wiąże się z zaburzeniami ich funkcji. Komórki beta namnażają się w dzieciństwie, a w życiu dorosłym nie mamy umiejętności ich regenerowania. A gdyby tak przyjrzeć się wykorzystać mechanizmy prowadzące do nowotworu i zaprogramować komórki do namnażania?

    Na taki właśnie pomysł wpadli naukowcy z Icahn School of Medicine at Mount Sinai z Nowego Jorku. W tym celu poddali analizie insulinomę, rzadki łagodny guz trzustki powstający z komórek beta. Objawy tego nowotworu są typowym następstwem nadmiernej produkcji insuliny obniżającej stężenie cukru we krwi. Naukowcy dokładnie przeanalizowali materiał genetyczny insulinomy i odkryli różne mutacje oraz zaburzenia, które mogą wskazać, w które miejsce należy uderzyć, aby pobudzić komórki beta trzustki do namnażania. Badanie pozwoliło nakreślić dokładny mechanizm tego procesu. Ta sama grupa naukowców odkryła wcześniej, że substancja o nazwie harmina, obecna w psychoaktywnych roślinach, może właśnie spowodować proliferację komórek beta. Ich nowe odkrycie może być punktem wyjścia do badań nad nowymi lekami celującymi dokładnie w odkryte mechanizmy.   
    Gdyby udało się pobudzić komórki beta do namnażania w kontrolowany i bezpieczny sposób, moglibyśmy być świadkami stopniowego wyeliminowania insuliny z terapii cukrzycy. Uciążliwe kłucie zostałoby zastąpione lekiem wykorzystującym naturalny potencjał organizmu. Do osiągnięcia tego potrzebne jest jeszcze wiele badań, jednak nowe terapie wydają się być na wyciągnięcie ręki.


źródło: medicalnewstoday.com

 


 

Katowicka Klinika częścią światowego badania

 

 

    26 klinik uniwersyteckich, w tym Klinika Diabetologii Dziecięcej Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach bierze udział w badaniu INNODIA, które ma wyjaśnic co może sygnalizować rozwijającą się cukrzycę typu 1.

     Jak podkreślił Prof. Krzysztof Strojek, udział katowickiej Kliniki w badaniu INNODIA jest wielkim sukcem i szansą na udział w międzynarodowym przedsięwzięciu. Pełna nazwa badania brzmi "Translacyjne podejście do modyfikacji przebiegu choroby w cukrzycy typu 1 ". Celem tego badania jest stworzenie bazy pacjentów i banku materiałów bilogicznych osób potencjalnie mogących zachorować na cukrzycę typu 1. Od pacjentów dwa razy w miesiący będzie pobierana krew, mocz i kał, a nastepnie materiały zostaną zdeponowane w 4 bankach biologicznych w Europie. W przypadku zgłoszenia zachorowania na cukrzycę typu 1 materiały zostaną poddane ocenie laboratoryjnej na obecność markerów mogących sugerowac rozwijającą się chorobę. Całe badanie ma potrwać 7 lat i mamy nadzieję, że jego wyniki odpowiedzą wiele zadanych przez badaczy pytań.

źródło: Rynekzdrowia.pl

 


 

Słodki mózg młodego diabetyka

 


    Mimo wysiłku i zaanagażowania milionów rodziców i zespołów terapeutycznych na całym świecie wyrównanie glikemii u dzieci chorujących na cukrzycę typu 1 bywa nieraz trudne, co może mieć konsekwencje w rozwoju dziecka.

    Jak czytamy na stronach National Institutes of Health (NIH) naukowcy z Nemours Children's Clinic w Jacksonville dowiedli, że mózgi dzieci z cukrzycą typu 1 rosną wolniej w porównaniu do mózgu zdrowych równieśników.
    Naukowcy w ramach Diabetes Research in Children Network (DirecNet) podczas 18- miesięcznej obserwacji przebadali rozwój mózgu ponad 140 dzieci z cukrzycą typu 1 i dzieci zdrowych. W badaniach wykorzystano rezonans magnetyczny, testy poznawcze i system monitorowania glikemii w czasie rzeczywistym. Okazało się, że w rezonansie magnetycznym mózgi dzieci z cukrzycą charaketryzowały sie wolniejszym wzrostem ogólnym, a w szczególności obszarów które odpowiadają za przetwarzanie wzrokowo-przestrzenne oraz pamięć roboczą. Należy podkreślić, że zmiany te były istotnie zależne od poziomu wyrównania glikemii pacjentów z cukrzycą. Nie zaobserwowano istotnych różnic w wynikach testów poznawczych. Grupa badaczy DirecNet zamierza kontyuować badania na tej samej grupie pacjentów.
    Niestety, ograniczenia technologiczne nie odpowiedziały na wszystkie pytania badaczy. Czy zaobserwowane różnice mogą ulec zmniejszeniu po wyrównaniu metabolicznym pacjenta, czy też będą miały wpływ na ostateczne funkcjonowanie mózgu? Z pewnością utrzymywanie glikemii na poziomach zmniejszających ryzyko niedocukrzenia jest słuszne, jednak z drugiej strony badania sugerują, że wysokie poziomy glikemii moga mieć wpływ na rozwijający się układ nerwowy dziecka.

źródło: diabetesjournals.org

 


 

Komórki macierzyste w natarciu

 

 

    Prace nad wykorzystaniem komórek macierzystych w leczeniu chorych na cukrzyce trwają już ponad 15 lat. Zainteresowanie naukowców jest nadal ogromne, ponieważ komórki macierzyste mają ogromny potencjał do przekształcania się w dowolne komórki naszego organizmu

    W cukrzycy typu 1 dochodzi do niszczenia komórek trzustki odpowiedzialnych za wydzielanie insuliny. Naukowcy z różnych stron świata próbują nakłonić komórki macierzyste do reagowania na zmiany poziomu glukozy we krwi wydzielaniem insuliny, czyli chcą zastąpić naturalne wydzielanie tego hormonu. Na stronach czasopisma New Scientis ukazała sie informacja, że w San Diego, w Kaliforni powstał implant PEC-Direct. Opisywane urządzenie komórki macierzyste zdolne do przekształcenia się w komórki na podobieństwo tych, które wydzielają insulinę. Małej wielkości implant jest wszczepiany pod skórę przedramienia. Urządzenie pokryte jest małymi otworami, które zapewniają kontakt komórek macierzystych z krwiobiegiem organizmu chorego na cukrzycę. Po okresie adaptacji w organizmie implant ma za zadanie stworzyć niezależny system kontrolujący poziom glikemii we krwi.

    Firma produkująca implanty już rozpoczęła testy, a badacze przewidują, że pierwsze rezultaty zaprezentują w ciągu najbliższych dwóch lat. Niestety, uniezależnienie się od przyjmowania insuliny prawdopodobnie pociągnie za sobą konieczność przyjmowania innych leków, które będą hamowały odpowiedź organizmu na ciało obce.

źródło: newscientist.com

 


 

Artemizyna – lek na malarię pomoże w walce z cukrzycą typu I

 

 
    Czy malaria może mieć coś wspólnego z cukrzycą? Okazuje się, że może. Artemizyna to lek od dawna wykorzystywany w leczeniu malarii. Badania wykazały, że stosowana w cukrzycy typu 1 może odtworzyć uszkodzone komórki trzustki.
    Podłożem cukrzycy typu 1 jest niszczenie komórek beta trzustki, które produkują insulinę obniżającą poziom cukru we krwi. Zespół naukowców z Centrum Medycyny Molekularnej Austriackiej Akademii Nauk usiłował znaleźć sposób na odbudowę tych komórek, co zahamowałoby rozwój cukrzycy typu 1. Okazuje się, że od lat stosowana w leczeniu malarii aremizyna ma zdolność modyfikacji genu Arx, odpowiedzialnego za regulację funkcji komórek alfa, które wydzielają glukagon - hormon podwyższający stężenie cukru we krwi. Poprzez modulację tego genu komórki alfa przejmują funkcję komórek beta.
    Nie wiadomo jeszcze jakie będą długofalowe skutki oddziaływania artemizyny na komórki alfa trzustki, ani jakie są ich zdolności regeneracyjne. Jednak jest to krok ku badaniom nad terapią ukierunkowaną na podstawową przyczynę cukrzycy typu 1.

źródło: sciencedaily.com

Koniecznie polub nasz profil na FB i bądź na bieżąco!

 

 


Zobacz również:

 

Ponieważ pytania o wykonanie krzywej cukrowej i krzywej insulinowej  powtarzają się więc publikujemy post na ten temat ;-)     W przypadku cukrzycy ciążowej leczonej dietą,...

W cukrzycy typu 2, której towarzyszy nadwaga lub otyłość istnieje duże prawdopodobieństwo występowania insulinooporności, a ta może przyczyniać się do problemów z zajściem w...

Często zdarza się, że dziewczyny, które mają rozpoznaną cukrzycę ciążową na początku ciąży i są leczone z tego powodu dieta lub dieta i insuliną nie wiedzą czy powinny mieć wykonaną...

Zanim dojdzie rozwoju cukrzycy przez kilka, a nawet kilkanaście lat może występować tzw. stan przedcukrzycowy czyli stan zwiększonego ryzyka wystąpienia cukrzycy.Stan przedcukrzycowy...


Partnerzy

 

 

Tworzenie stron www
© 2018 Klinikadiabetyka
Don't have an account yet? Register Now!

Sign in to your account

Uprzejmie informujemy, że serwis Klinikadiabetyka wykorzystuje pliki cookie do zbierania i przetwarzania danych osobowych w celu dopasowywania wyświetlanych treści oraz analizowania ruchu na stronie. Domyślnie przeglądarka zezwala na zapisywanie powyższych informacji na urządzeniu końcowym Użytkownika, pamiętaj jednak, że zawsze możesz wyłączyć tę funkcję w ustawieniach swojej przeglądarki. Jeśli zgadzasz się na powyższe warunki kliknij przycisk "Akceptuję".
Akceptuję