Vinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.x

Stopa cukrzycowa

 

 

 

Aby dowiedzieć się więcej o stopie cukrzycowej, zapraszamy do Gabinetu stopy cukrzycowej

 

 


 

Słodkie nerki diabetyka

 

 

    Czy wiesz co jaki czas powinieneś zgłaszać się na badania kontrolne jeśli chorujesz na cukrzycę? Czy badania w kierunku powikłań cukrzycy są w ogóle istotne, jeśli nie ma objawów cukrzycowej choroby nerek? Czy czas zgłaszania się na badania jest różny w zależności od typu cukrzycy? Na te pytania postaramy się odpowiedzieć w tym krótkim artykule.
    Cukrzycowa choroba nerek jest niezwykle groźnym powikłaniem bo jest najczęstszą przyczyną dializoterapii w Polsce. W celu jej wczesnego wykrycia należy zgłosić się na badanie albuminurii – wydalanie albumin z moczem. Albuminy są białkami, które prawidłowo nie występują w moczu, natomiast w przypadku uszkodzenia nerek dochodzi do przepuszcza albumin do moczu co można wykryć w laboratorium. Obecność albumin w moczu jest czynnikiem ryzyka nie tylko chorób nerek ale również chorób sercowo-naczyniowych. Na badania przesiewowe albuminurii należy zgłaszać się raz w roku. Jeśli chorujesz na cukrzycę typu 1 Twój lekarz skieruje Cię na badanie po 5 latach trwania choroby (ze względu na to, że ten typ cukrzycy rozwija się nagle i podwyższone wartości cukru nie występują przewlekle przed rozpoznaniem). Z kolei w momencie rozpoznania cukrzycy typu 2 należy od momentu rozpoznania zgłosić się na to badanie (gdyż wcześniejsze podwyższone wartości cukru przed rozpoznaniem są również groźne). Przed wykonaniem badania albuminurii należy uprzednio wykonać podstawowe badanie moczu, które już wtedy może stwierdzić lub wykluczyć jawny białkomocz. Zgłaszanie się na badania przesiewowe w kierunku cukrzycowej choroby nerek jest niezwykle istotne, ponieważ objawy występują dość późno, często gdy należy rozpocząć dializoterapię.
    Obecnie istnieją bardzo dobre leki zmniejszające wydalenie białka z moczem, chętnie stosowane u diabetyków. Ale należy pamiętać, że bez wcześniejszego wykrycia choroby mogą się na niewiele zdać.



źródło: Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę 2017 PTD

 


 

Starszy pacjent stosujący insulinę – częsty gość izby przyjęć

 

 

    Z powodu epidemii cukrzycy typu 2, jak i wydłużania się czasu przeżycia, rośnie liczba diabetyków powyżej 80 roku życia. Osoby takie w wyniku rozwiniętej, długo trwającej choroby wymagają często insulinoterapii. Niestety wymaga to pełnej sprawności, dobrej pamięci i odpowiedniej samokontroli, przy której braku dochodzi do groźnych powikłań. Przy wstrzyknięciu zbyt dużej dawki insuliny lub pominięciu posiłku dochodzi do nadmiernego obniżenia poziomu cukru we krwi.
Badania wykazały, że osoby starsze stosujące insulinę pięć razy częściej trafiają do szpitala z powodu zbyt niskiego poziomu cukru (czyli hipoglikemii) niż młodsi pacjenci. Najczęściej powodem wezwania pogotowia jest nagła utrata przytomności lub drgawki. Hipoglikemia znacznie częściej występuje u osób w podeszłym wieku, jednak nieznane są tego dokładne przyczyny. Najpewniej składają się na to czynniki związane z pogorszeniem niektórych funkcji organizmu: słabszy wzrok, pamięć, zwyrodnienie stawów prowadzące do spadku sprawności motorycznych. Wstrzykiwanie insuliny staje się znacznie trudniejsze dla takiej osoby, szczególnie gdy żyje samotnie. Pacjent z długoletnią cukrzycą typu 1, która od samego początku wymaga insulinoterapii jest lepiej przeszkolony i doświadczony, jednak u niego również hipoglikemia może się zdarzyć. Objawy tzw. niedocukrzenia to: drżenie, zawroty głowy, zaburzenia koncentracji, uczucie głodu, niepokój, pocenie się, kołatanie serca, a w najgorszym przypadku drgawki i utrata przytomności. W ciągu ostatnich 10 lat, liczba pacjentów leczonych insuliną wzrosła o 50%. Z tego powodu częściej zdarzają się powikłania samej terapii.
Podeszły wiek nie jest przeciwwskazaniem do stosowania insuliny, jednak lekarz przy włączaniu tej formy leczenia powinien wziąć pod uwagę wszystkie za i przeciw. Insulinoterapia może w przypadku osoby mocno schorowanej spowodować więcej szkód niż korzyści, narażając pacjenta na groźne hipoglikemie.


źródło: medicinenet.com

 


 

Cukrzyca, a infekcje grzybicze

 

 

 

    Różne gatunki grzybów naturalnie żyją w naszym organizmie nie powodując szkód. Funkcjonują w równowadze z bakteriami, nie pozwalając sobie wzajemnie na zbyt dużą ekspansję. Jednak gdy wystąpią czynniki sprzyjające, może dojść do rozrostu kolonii grzybów i infekcji powodującej ból, swędzenie czy dyskomfort.
Grzyby występują naturalnie w jamie ustnej, okolicach płciowych, a także w fałdach i zakamarkach skórnych. Są to miejsca z odpowiednim poziomem wilgotności, sprzyjające ich funkcjonowaniu. Badania wykazują, że 75% kobiet przynajmniej raz w życiu doświadczy infekcji grzybiczej. Pacjenci chorujący na cukrzycę są bardziej predysponowani do tego typu infekcji, a naukowcy wciąż badają dokładne przyczyny nadmiernego rozrostu grzybów u diabetyków. Źle kontrolowana cukrzyca prowadzi do wydzielania nadmiernej ilości cukru w moczu, pocie i śluzie. Grzyby karmią się cukrem, więc u pacjentów z nieuregulowaną cukrzycą warunki do ich rozwoju znacznie się poprawiają. W pochwie kobiet pojawia się większa ilość glikogenu, który obniża pH środowiska, również sprzyjając infekcji grzybiczej. Kolejnym czynnikiem są występujące u diabetyków zaburzenia odporności. Badania wykazują, że hiperglikemia hamuje białka odpornościowe, przez co organizm ma problem zwalczyć nadmierny rozrost grzybów. Objawy infekcji grzybiczej to wysypka, swędzenie, ból, biały nalot na błonach śluzowych, a w przypadku infekcji intymnych u kobiet dodatkowo zmiana charakteru wydzieliny z pochwy i dyskomfort przy oddawaniu moczu.
W każdym przypadku wystąpienia wymienionych objawów należy skonsultować się z lekarzem. Leczenie infekcji grzybiczych obejmuje zarówno leki doustne jak i maści zewnętrzne. W prewencji warto zwrócić uwagę na odpowiednią higienę, stosowanie naturalnej bielizny, unikanie długich gorących kąpieli oraz niewłaściwych kosmetyków, a przede wszystkim właściwą kontrolę cukrzycy.


źródło: medicalnewstoday.com

 


 

Diabetyku – nie lekceważ swędzenia skóry

 

 

 

    Każdy czasem miewa uczucie swędzenia skóry. Badania pokazują, że pacjenci chorzy na cukrzycę miewają ten problem znacznie częściej niż ludzie zdrowi. Niestety u diabetyków kwestia swędzącej skóry jest znacznie poważniejsza niż u pozostałej części społeczeństwa.
    Pacjent chory na cukrzycę nie powinien ignorować uporczywego swędzenia skóry. Podrażnienie poprzez drapanie i suchość prowadzi do mikrouszkodzeń, które stanowią idealne wrota dla mikroorganizmów i mogą inicjować infekcje. Przyczyną może być neuropatia cukrzycowa – nerwy w skórze ulegają uszkodzeniu, co prowadzi do wystąpienia różnych wrażeń czuciowych, między innymi swędzenia. Neuropatia jest powikłaniem źle kontrolowanej cukrzycy i powinna stanowić dla pacjenta sygnał alarmowy – trzeba zintensyfikować leczenie i lepiej kontrolować chorobę. Swędzenie skóry może być również objawem innych powikłań cukrzycy, między innymi niewydolności nerek lub wątroby. We krwi wzrasta poziom niebezpiecznych metabolitów których organizm nie jest w stanie przetworzyć, przez co gromadzą się w skórze oraz podrażniają nerwy. W tym przypadku pacjent wymaga najczęściej leczenia szpitalnego. Przyczyna swędzenia skóry może być też mniej niebezpieczna i być efektem ubocznym stosowanego leczenia. Może to wymagać modyfikacji farmakoterapii z powodu alergii na daną substancję.
    Pacjent chory na cukrzycę nie powinien ignorować uporczywego, nawracającego swędzenia skóry. Po kilku dniach trwania dolegliwości należy zgłosić się do lekarza celem ustalenia jej przyczyny. Swędzenie może być pierwszą oznaką źle kontrolowanej cukrzycy, lub być objawem innych chorób skóry występujących w populacji. W każdym przypadku ważne jest wczesne rozpoczęcie odpowiedniej terapii.



źródło: medicalnewstoday.com

 


 

Retinopatia cukrzycowa, co jeśli już jest?

 

 

    Kiedy wzrok już nie ten i należy wybrać się do okulisty często wtedy myślimy, że jest to wina naszego wieku, długich godzin przed komputerem czy braku witamin. Diabetyk niestety ma nieco inne przyczyny pogorszenia jakości widzenia.
    Retinopatia cukrzycowa dotyczy nawet dwóch na trzech diabetyków, a więc jest dość często powikłaniem cukrzycy. Należy do mikroangiopatii – oznacza to, że poprzez długotrwające wysokie poziomy cukru oraz wysokie ciśnienie tętnicze Twoje małe naczynia krwionośne w siatkówce (w tylnej części oka) są uszkadzane. Uszkodzone naczynia próbują walczyć u wydzielają szereg substancji chemicznych, które powodują powstanie nowych naczyń, aby zastąpić uszkodzone. Niestety, nowe naczynia krwionośne są kruche i szybko pękają. Istnieje szereg czynników, które przyspieszają uszkadzanie naczyń i postęp retinopatii. Czas stanowi tutaj istotna rolę, bowiem im dłużej trwa cukrzyca tym większe jest ryzyko rozwoju retinopatii. Niewyrównanie poziomów cukru i ciśnienia również przyspiesza pogarszanie się widzenia. Poza tym, jeśli zaburzenia lipidowe są nieleczone to tłuszcze również niekorzystnie wpływają na naczynia krwionośne gałki ocznej. Innymi czynnikami ryzyka są cukrzycowa choroba nerek, okres ciąży, okres dojrzewania i przebyte operacje zaćmy.
    Jak wiem wiele czynników ryzyka rozwoju i postępu retinopatii jest modyfikowalna, co znaczy, że mamy wpływ na ich przebieg. Poprzez wyrównanie cukrzycy, kontrole u diabetologa i okulisty możemy spowolnić lub zatrzymać retinopatię cukrzycową.


źródło: 2017 Guidelines on the management of diabetic patients. A position of Diabetes Poland. Clin Diabet 2017; 6, Suppl. A: A1–A80. DOI: 10.5603/DK.2017.0001.

 


 

Diabetyk idzie na zmiany

 

 

    Czasami zdarza się tak, że praca diabetyka jest zmianowa. Diabetyk może przecież wykonywać pracę, która jest potrzebna, niezbędna, a chorowanie na cukrzyce nie stanowi powodu do dyskryminacji pracownika. Jednak gdy już tak się dzieje, osoba chora na cukrzyce powinna uważnie obserwować swój organizm.
    Praca zmianowa może być w kilku różnych systemach: nieciągły (praca na dwie zmiany z przerwą w nocy i na koniec tygodnia), półciągły (praca na trzy zmiany z przerwą w pracy na koniec tygodnia) i ciągły (praca na 24 we wszystkie dni tygodnia). Należy wiedzieć, że praca zmianowa pośrednio może przyczyniać się do rozwoju cukrzycy typu 2, lub pogorszenia choroby już istniejącej. Jeśli dokonujemy zmian w naszym rytmie dobowym, bo tego wymaga nasza praca to musimy również dokonać zmian w podawaniu tabletek i insuliny. Należy szczególnie uważać na poziomy glikemii około-zmianowo. Przy podawaniu insuliny zalecana jest wtedy intensywna kontrola glikemii. Jeśli decydujemy się na pracę zmianową to musimy doskonale znać swój organizm.
    Praca zmianowa jest niewątpliwie wyzwaniem dla współczesnego diabetyka. Jednak możliwości kontroli cukru we krwi oraz nowoczesne insuliny umożliwiają podejmowanie takich właśnie wyzwań.


źródło: 2017 Guidelines on the management of diabetic patients. A position of Diabetes Poland. Clin Diabet 2017; 6, Suppl. A: A1–A80. DOI: 10.5603/DK.2017.0001.

 


 

Cukrzyca – jakie są ograniczenia zawodowe?

 

 

    Czy w zasadzie istnieją ograniczenia zawodowe dla chorych na cukrzycę? Jeśli tak to dlaczego? W jakich zawodach rola diabetyka jest ograniczona? Na te pytania postaramy się odpowiedzieć w tym krótkim artykule.
    Niestety cukrzyca jest chorobą, która ze względu na swoje ostre powikłania, czyli niedocukrzenie może powodować w skrajnych przypadkach nawet śpiączkę. Z tego względu osoba chora na cukrzycę (szczególnie pobierająca insulinę lub inne doustne leki przeciwcukrzycowe) ma pewne ograniczenia w związku z wykonywaną pracą. Oczywiście to czy diabetyk będzie dopuszczony do danego zawodu zależy od opinii lekarza orzecznika oraz często konsultacji prowadzącego chorobę diabetologa. Diabetolog wydaje swoją opinię na podstawie tego, czy pacjent ma wystarczająca wiedzę o swojej chorobie, czy potrafię kontrolować cukier we krwi, czy potrafi działać w przypadku niedocukrzenia, czy występują powikłania cukrzycy. Istnieją dwie kategorie zawodów: o wyższych i niższych wymaganiach zdrowotnych. W przypadku wyższych wymagań zdrowotnych diabetyk raczej nie będzie mógł pracować w takich zawodach jak kierowca pojazdów w ruchu (szczególnie jeśli przewozi pasażerów), służby mundurowe i ratownicze, lotnictwo cywilne oraz w zawodach szczególnie niebezpiecznych: obsługa maszyn w ruchu, praca przy piecach, w wysokiej temperaturze, spalarniach itp. W drugiej kategorii znajdują się zawody, które mogą niekorzystnie wpływać na sam przebieg choroby. W tej kategorii znajdują się zawody raczej niezalecane, ale nie przeciwwskazane. Mowa tutaj o zwiększonym wysiłku fizycznym (górnik, hutnik), praca zmianowa i nocna, narażenie na działanie dwusiarczku węgla oraz pestycydów.
    Rola diabetyka jest niestety ograniczona w zawodach, w których poprzez niedocukrzenie mógłby zrobić krzywdę sobie i innym. Należy pamiętać, że diabetyk, który jest dobrze wyedukowany, zna swoją chorobę i potrafi reagować na zmiany stężenia cukru we krwi może wykonywać większość zawodów.


źródło: 2017 Guidelines on the management of diabetic patients. A position of Diabetes Poland. Clin Diabet 2017; 6, Suppl. A: A1–A80. DOI: 10.5603/DK.2017.0001.

 


 

Zawał serca , czy to zawsze boli?

 

 

    Cukrzyca niezależnie od typu jest silnym czynnikiem ryzyka chorób serca i naczyń. W praktyce oznacza to, że diabetyk ma bardzo duże ryzyko wystąpienia zawału serca czy udaru mózgu. Ale czy zawsze poczuje ból?

    W chorobie wieńcowej najczęściej na skutek toczącej się miażdżycy dochodzi do powstania blaszek miażdżycowych na ścianach naczyń serca (naczynia wieńcowe). Jednak każda taka blaszka może w każdej chwile ulec pęknięciu, popłynąć z prądem krwii i zatkać naczynie wieńcowe. Wtedy sprawy toczą się szybko, natomiast inną rzeczą jest kiedy blaszka miażdżycowa rośnie i stopniowo zatyka naczynie wieńcowe – wtedy proces jest dłuższy. W momencie zatkania naczynia wieńcowego (należy wiedzieć, że serce jest mięśniem i potrzebuje składników odżywczych z krwi) serce jest niedokrwione i jeśli szybko nie będzie z powrotem zaopatrzone w krew to może dojśc do martwicy. Objawem zawału serca jest przede wszystkim ból w klatce piersiowej, promieniujący do lewej ręki, czasami do żuchwy, który zaczął się po wysiłku, podczas stresu czy innych sytuacji wyzwalających i nie ustepuje w ciągu 20 minut. Wtedy należy niezwłocznie zadzwonić na numer ratunkowy i wezwać pomoc. Niestety diabetyk może mieć z tym problem, ponieważ na skutek cukrzycy dochodzi do uszkodzenia włókien nerwowych odpowiedzialnych między innymi za czucie bólu. A więc zawał serca u diabetyka może być bezbólowy. Dla personelu medycznego jest to bardzo trudna i wymagająca sytuacja.
    Każde nowe pojawiające się kołatania serca, bóle brzucha, nudności, wymioty, pogorszenie tolerancji wysiłku należy zgłaszać swojemu lekarzowi, bo być może rozpoczyna się, dość nietypowo, choroba niedokrwienna serca, z którą można walczyć.


źródło: diabetes.co.uk

 


 

Poczuć cukrzycę na własnej skórze

 

        Skóra to nasz największy narząd. Mimo że na codzień nie do końca zdajemy sobie z tego sprawę, pełni ogromną ilość funkcji. Zabezpiecza nas przed działaniem czynników zewnętrznych, broni przed drobnoustrojami i spełnia funkcję narządu czuciowego. Cukrzyca zaburza funkcjonowanie skóry i wywołuje dużą ilość powikłań które możemy na niej odczuć.
    Zmiany skórne w cukrzycy można porównać do przyspieszonego procesu starzenia. Wysokie poziomy cukru i brak odpowiedniej regulacji choroby powoduje, że cząsteczki cukru łączą się nieodwracalnie z białkami w skórze, przez co tracą one swoje właściwości. Proces ten nazywa się glikacją. Spada elastyczność skóry, staje się sztywna i wzrasta wrażliwość na bodźce mechaniczne. Istnieje również ścisły związek między glikacją białek skóry a zaburzeniami mikrokrążenia i uszkodzeniem nerwów. Z uszkodzonych drobnych naczyń komórki zapalne łatwiej przechodzą do okolicznych tkanek. Glikowane białka są też celem ataku komórek układu odpornościowego i zmieniają swoje funkcje broniąc się przed atakiem ze strony własnego organizmu. Dochodzi do stresu oksydacyjnego i miejscowego zapalenia, przez co funkcjonowanie skóry jest zupełnie zaburzone. Powstało pojęcie "dermatopatia cukrzycowa", obejmujące zanik, stwardnienie, wybroczyny, owrzodzenia, pęcherze i stopę cukrzycową. Wszystkie te zmiany mogą prowadzić do chorób, których główną przyczyną są wysokie poziomy cukru we krwi. Część z nich jest obecnie rzadkim zjawiskiem w związku z rozwojem nowych terapii, ale ich związek z cukrzycą jest udowodniony. Są to: tłuszczakowate obumieranie skóry, ziarninak pierścienowy, pęcherzyca cukrzycowa, plamica cukrzycowa, rogowacenie ciemne, a także częste infekcje skórne. Najpowszechniej kojarzonym powikłaniem cukrzycy jest stopa cukrzycowa, która jest efektem zaburzeń mikrokrążenia i uszkodzenia nerwów. Skóra diabetyka nie goi się tak samo jak zdrowego człowieka, przez co narażony jest on nawet na utratę kończyny.
    Obok uszkodzenia, nerek czy wzroku, warto pamiętać że cukrzyca uszkadza również skórę. Warto chronić naszą pierwszą "tarczę obronną" stosując się do zaleceń lekarza i właściwie kontrolować poziomy cukru we krwi, ponieważ zapobiegnie to rozwojowi powikłań skórnych cukrzycy.


źródło: Małgorzata Mackiewicz-Wysocka, Aleksandra Araszkiewicz, Bogna Wierusz-Wysocka "Zaburzenia czynności skóry w cukrzycy.", Diabetologia Polska 2014, tom 3, nr 3.

 


 

Jak cukrzyca wpływa na życie intymne

 

        Wielu pacjentów chorujących na cukrzycę zarówno typu 1 jak i 2 odczuwa pogorszenie jakości życia seksualnego. Około 50% mężczyzn i 25% kobiet może odczuwać zaburzenia seksualne związane z cukrzycą. Ten aspekt choroby jest często pomijany, a pacjenci wstydzą się poruszyć problem u lekarza.
    Do listy kobiecych problemów wynikających z cukrzycy możemy zaliczyć: powtarzające się stany zapalne pochwy i pęcherza moczowego, suchość pochwy, obniżenie libido i brak orgazmu. Podwyższony poziom cukru we krwi sprzyja rozwojowi drobnoustrojów, dlatego właściwa higiena wspomoże walkę z nawracającymi infekcjami. Redukcja wagi poprawi zarówno kontrolę cukrzycy, a także pozytywnie wpłynie na psychikę i samoocenę. Po szczegółowe porady i leczenie warto udać się do swojego lekarza ginekologa.  
    Mężczyżni najczęściej cierpią na zaburzenia erekcji. Jest to dolegliwość, która wynika z rozwiniętej neuropatii cukrzycowej, czyli uszkodzenia nerwów spowodowanego długotrwałą chorobą. U części mężczyzn nieświadomych toczącej się cukrzycy zaburzenia erekcji mogą być pierwszym powodem szukania pomocy u lekarza i momentem postawienia diagnozy. Zaradzić można temu na kilka sposobów: leki takie jak popularna Viagra, leczenie testoteronem, a w szczególnych przypadkach techniki chirurgiczne i specjalne implanty.   
    Pierwszym krokiem do poradzenia sobie z zaburzeniami seksualnymi w cukrzycy jest przezwyciężenie wstydu i zgłoszenie się z konkretnymi problemami do lekarza. Świadomość choroby, zdrowy tryb życia i właściwa samokontrola pozwala na zaradzenie większości zaburzeń.


źródło: diabeticlivingonline.com

 


 

Zachorowanie na chorobę Alzheimera jest zależne od wyrównania glikemii

 

    26 klinik uniwersyteckich, w tym Klinika Diabetologii Dziecięcej Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach bierze udział w badaniu INNODIA, które ma wyjaśnic co może sygnalizować rozwijającą się cukrzycę typu 1.

     Na łamach Diabetes Care ukazał się ciekawy artykuł, w którym zespół naukowców donosi o wpływie zmienności glikemii na czczo i wartości HbA1c na ryzyko zachorowania na chorobę Alzheimera. Te badanie jest bardzo istotne, ponieważ do tej pory nie udało sie tego udowodnić, a tylko nieliczne badania na małych grupach donosiły o takim ryzyku.
     Badanie przeprowadzono na ponad 16 tysiącach osób chorych na cukrzycę typu 2 powyżej 60 roku życia, których średnio obserwowano przez prawie 9 lat. Pomiary były dokonywane w systemie "visit-to-visit", gdzie najważniejsze okazały się stężenia glikemii na czczo i wartości HbA1c. Podczas tej długiej obserwacji ponad 800 pacjentów zachorowało na chorobę Alzheimera. Okazało się, że pacjenci wykazujący największy współczynnik zmienności glikemii na czczo i HbA1c mieli odpowiednio 27% i 32% większe ryzyko zachorowania na chorobę Alzheimera niż osoby z niskim współczynnikiem zmienności.
     Naukowcy sugerują istnienie szlaku patofizjologicznego odpowiedzialnego za proces prowadzący do produkcji beta-amyloidu w neuronach osób z większą zmiennością glikemii na czczo i HbA1c. Z tego badania należy wnioskować, że pacjenci, którzy mają trudności z utrzymaniem wyrównania glikemii będą w przyszłości wymagali dalszych interwencji.



źródło: Diabetesjournals.org

 


 

Masz problemy z erekcją? Spodziewaj się cukrzycy!

 

    Zaburzenia erekcji są w Polsce problemem zarówno wstydliwym jak i rozpowszechnionym. Niestety jak się okazało, zaburzenia erekcji mogą być objawem alarmującym i na wiele lat wyprzedzać pojawienie się cukrzycy typu 2.

     Dr Damiano Pizzol w swoich badaniach alarmuje, że więcej niż połowa mężczyzn chorych na cukrzycę cierpi również na zaburzenia erekcji, częściej to są panowie z cukrzycą typu 2. Co więcej, "problemy z męskością" mogą poprzedzać zachorowanie na cukrzycę typu 2 nawet o 6-8 lat. Dopiero po tym czasie lekarz diagnozuje problemy z utrzymaniem prawidłowego poziomu glukozy we krwi. Należy o tym pamiętać i informować swoje otoczenie, bo nadal zbyt wiele osób dowiaduje się o cukrzycy w momencie diagnozy jej powikłań – zawału serca czy udaru mózgu.

Pomimo tego, iż żyjemy w XXI wieku tematy zaburzeń seksualnych nadal są dla wielu z nas tematami tabu. Z badań naukowych powinnyśmy wyciągnąć wniosek, że problemów z erekcją nie należy lekceważyć i każdy taki problem należy zgłosić lekarzowi. Na szczęście diabetycy w Polsce objęci są wyjątkową opieką, ponieważ diabetolodzy doskonale wiedzą jak leczyć zaburzenia erekcji u swoich chorych.

 

źródło: Reuters.com

 


 

Słodki mózg młodego diabetyka


    Mimo wysiłku i zaanagażowania milionów rodziców i zespołów terapeutycznych na całym świecie wyrównanie glikemii u dzieci chorujących na cukrzycę typu 1 bywa nieraz trudne, co może mieć konsekwencje w rozwoju dziecka.

    Jak czytamy na stronach National Institutes of Health (NIH) naukowcy z Nemours Children's Clinic w Jacksonville dowiedli, że mózgi dzieci z cukrzycą typu 1 rosną wolniej w porównaniu do mózgu zdrowych równieśników.
    Naukowcy w ramach Diabetes Research in Children Network (DirecNet) podczas 18- miesięcznej obserwacji przebadali rozwój mózgu ponad 140 dzieci z cukrzycą typu 1 i dzieci zdrowych. W badaniach wykorzystano rezonans magnetyczny, testy poznawcze i system monitorowania glikemii w czasie rzeczywistym. Okazało się, że w rezonansie magnetycznym mózgi dzieci z cukrzycą charaketryzowały sie wolniejszym wzrostem ogólnym, a w szczególności obszarów które odpowiadają za przetwarzanie wzrokowo-przestrzenne oraz pamięć roboczą. Należy podkreślić, że zmiany te były istotnie zależne od poziomu wyrównania glikemii pacjentów z cukrzycą. Nie zaobserwowano istotnych różnic w wynikach testów poznawczych. Grupa badaczy DirecNet zamierza kontyuować badania na tej samej grupie pacjentów.
    Niestety, ograniczenia technologiczne nie odpowiedziały na wszystkie pytania badaczy. Czy zaobserwowane różnice mogą ulec zmniejszeniu po wyrównaniu metabolicznym pacjenta, czy też będą miały wpływ na ostateczne funkcjonowanie mózgu? Z pewnością utrzymywanie glikemii na poziomach zmniejszających ryzyko niedocukrzenia jest słuszne, jednak z drugiej strony badania sugerują, że wysokie poziomy glikemii moga mieć wpływ na rozwijający się układ nerwowy dziecka.



źródło: diabetesjournals.org

 


 

Cukrzyca i choroba wieńcowa – genetyczne pokrewieństwo

 
    Okazuje się że miejsca w ludzkim materiale genetycznym-DNA odpowiedzialne za ryzyko zachorowania na cukrzycę, są również odpowiedzialne za chorobę wieńcową.

    Na łamach czasopisma "Nature" opublikowano wyniki analizy genów ponad 250 tysięcy osób. Udało się znaleźć 16 nowych genetycznych czynników ryzyka dla cukrzycy i jeden dla choroby wieńcowej. Znaleziono również geny wpływające na występowanie obu chorób równocześnie, a także jeden który zwiększa ryzyko cukrzycy, ale zmniejsza zagrożenie chorobą wieńcową. Opisane geny biorą udział w różnego rodzaju procesach – reakcjach odpornościowych, podziałach komórkowych, transporcie cholesterolu czy rozwoju serca. 
    Czy możliwe zatem w przyszłości będzie leczenie ukierunkowane genetycznie? Prawdopodobnie tak, ponieważ im lepiej poznamy mechanizmy wpływające na wystąpienie choroby, tym dokładniej wycelowana może być terapia. Kolejnym krokiem są leki, które będą stosowane w cukrzycy typu 2, natomiast korzystne lub przynajmniej neutralne w przypadku choroby wieńcowej.



źródło: medicalnewstoday.com

 


 

Jak cukrzyca psuje nam nerwy

 

    Cukrzyca może nam napsuć nerwów, niejeden chory może potwierdzić. Ale dzieje się to nie tylko w przenośni, ale także dosłownie. Warto wiedzieć, że jednym z najczęściej występujących przewlekłych powikłan cukrzycy jest neuropatia cukrzycowa.
    Poprzez zmiany metaboliczne i wpływ wysokich poziomów cukru na naczynia dochodzi do uszkodzenia nerwów na różnych poziomach. Ponieważ układ nerwowy zaopatruje cały organizm, neuropatia objawia się w różny sposób. Najczęstsza jest przewlekła neuropatia czuciowo-ruchowa, zwana bólową. Objawia się kurczami i osłabieniem mięśni, zaburzeniami czucia i napadami ostrego bólu, nie mającymi związku z wysiłkiem. Z czasem pojawiają się zmiany troficzne skóry. Inny rodzaj neuropatii to neuropatia autonomiczna – uszkodzenie układu zaopatrującego narządy takie jak serce, układ pokarmowy czy moczowo-płciowy. Objawy pochodzą odpowiednio z każdnego z nich: hipotensja ortostatyczna i omdlenia, zaburzenia czynnościowe jelit, zaburzenia wzwodu u mężczyzn oraz suchość pochwy u kobiet, zaleganie moczu w pęcherzu moczowym i inne. Osoba chora na cukrzycę może również przejść zawał serca bez odczucia bólu! Leczeniem jest przede wszystkim dobre wyrównanie cukrzycy. Leki stosowane w leczeniu rozwiniętej neuropatii mają głównie funkcję łagodzenia objawów, trudno jest zregenerować uszkodzony nerw.
    Zdrowe nerwy to kolejny powód aby dbać o dobre poziomy cukru we krwi. Odpowiednia kontrola i badania przeprowadzane przez lekarza mogą na właściwym etapie zapobiec rozwinięciu neuropatii cukrzycowej. Lepiej stosować się do zaleceń niż niepotrzebnie "zszargać sobie nerwy".


źródło: Szczeklik A, (red.) 2014. Interna Szczeklika. Podręcznik chorob wewnętrznych. 1393–1394. Wyd. Medycyna Praktyczna, Kraków. 

 


 

Lepszy balans

 

    Australijscy naukowcy są bliscy wynalezienia idealnych wkładek do butów dla osób chorujących na cukrzycę, którzy mają zaburzenia czucia obwodowego. Magiczne wkładki mają za zadanie poprawić równowagę podczas codziennego poruszania się.
    Badanie zostało skierowane do diabetyków mających problemy z utrzymaniem równowagi, chodzeniem i podejmowaniem przez to aktywności fizycznej. W ciągu 4 tygodniowych testów badani pacjenci odczuli istotną różnicę w codziennym poruszaniu się i niezależności od pomocy osób trzecich. Wkładki wyglądem przypominają zwykle wkładki do butów, jednak z czego są zbudowane oraz jaki jest ich sekret tego na razie nie ujawniono. Neuropatia cukrzycowa powoduje głównie problemy z czuciem obwodowym (zniszczone nerwy w kończynach) i głównie spowodowana jest przez niewłaściwe wyrównanie glikemii (nieosiąganie docelowych wartości HbA1c). Sygnał jaki powstaje przy dotykaniu stopą podłoża jest niewłaściwie przekazywany do mózgu i w zaawansowanej neuropatii cukrzycowej chodzenie bez kontroli wzroku bywa niemożliwe.
    Jak widać po tym i po innych badaniach zamieszczanych na naszej stronie w świecie diabetologii obecnie dzieje się bardzo dużo i naukowcy z całego świata ciągle doskonalą metody walki z cukrzycą i jej powikłaniami. Pamiętajmy jednak, że to sam pacjent ma największy wpływ na rozwój choroby i jej powikłań.

 

źródło: diabetes.co.uk

 

 

 

Koniecznie polub nasz profil na FB i bądź na bieżąco!

 

 


Zobacz również:

 

Ponieważ pytania o wykonanie krzywej cukrowej i krzywej insulinowej  powtarzają się więc publikujemy post na ten temat ;-)     W przypadku cukrzycy ciążowej leczonej dietą,...

W cukrzycy typu 2, której towarzyszy nadwaga lub otyłość istnieje duże prawdopodobieństwo występowania insulinooporności, a ta może przyczyniać się do problemów z zajściem w...

Często zdarza się, że dziewczyny, które mają rozpoznaną cukrzycę ciążową na początku ciąży i są leczone z tego powodu dieta lub dieta i insuliną nie wiedzą czy powinny mieć wykonaną...

Zanim dojdzie rozwoju cukrzycy przez kilka, a nawet kilkanaście lat może występować tzw. stan przedcukrzycowy czyli stan zwiększonego ryzyka wystąpienia cukrzycy.Stan przedcukrzycowy...


Partnerzy

 

 

Tworzenie stron www
© 2018 Klinikadiabetyka
Don't have an account yet? Register Now!

Sign in to your account

Uprzejmie informujemy, że serwis Klinikadiabetyka wykorzystuje pliki cookie do zbierania i przetwarzania danych osobowych w celu dopasowywania wyświetlanych treści oraz analizowania ruchu na stronie. Domyślnie przeglądarka zezwala na zapisywanie powyższych informacji na urządzeniu końcowym Użytkownika, pamiętaj jednak, że zawsze możesz wyłączyć tę funkcję w ustawieniach swojej przeglądarki. Jeśli zgadzasz się na powyższe warunki kliknij przycisk "Akceptuję".
Akceptuję